W Rzymie, wzorem Greków, w użyciu były również i sandały, i trzewiki skórzane. Wyrabiano ja w warsztatach rzymskich lub sprowadzano z dalekich prowincji greckich a nawet z terenów Małej Azji, Egiptu lub północnych prowincji germańskich. Powszechnie używany sandał posiadał grubą podeszwę skórzaną, do której przyszywano szerokie łasy z miękkiej skóry, zwężające się stopniowo, którymi obwiązywano nogi wokół kostek i do połowy łydek. Pętle zwisały z tyłu lub z boku. Wiemy, że Rzymianie przywiązywali wielką wagę do ubiorów, szczególnie starannie układali fałdy togi. a także starali Blą jak najlepszą jakość obuwia. Patrycjusze i senatorowie nosili trzewiki zwane "calceus patricios", wykonane z miękkiej delikatnej skóry z grubą podeszwą. Takie obuwie noszono zazwyczaj do togi, w której występowano na zebraniach senatu lub na Forum. Do teatru lub cyrku ubierano trzewiki z wysokimi cholewkami. Sandały męskie typu greckiego noszono na codzień. Przy wdziewaniu szat greckich obowiązywało, oczywiście, obuwie greckie. Rzymianki korzystały również z obuwia greckiego, tym bardziej, że ich szaty były na ogół wierną kopią wzorów greckich. Do wyrobu obuwia wykorzystywano delikatne skóry cielęce i kozie, barwione na żywe kolory, przyozdabiane złotymi lub srebrnymi spinkami, często przetykane drogocennymi kamieniami. W teatrze rzymskim używano koturnu tylko w przedstawieniach oryginalnych sztuk greckich. W sztukach autorów rzymskich aktorzy nosili trzewiki na cienkich podeszwach, zwanych "soccus". żołnierze nosili sandały z długimi, rzemiennymi paskami, którymi wiązali obuwie wokół łydki. Poza tym w użyciu były o-nuce z ciepłej, wełnianej tkaniny, którymi owijano nogi w czasie zimowych pochodów lub podczas stacjonowania wojsk w dalekich północnych prowincjach imperium rzymskiego .W czasie walki chroniono nogi nagolennikami,niekiedy tylko jednym,ponieważ drugą nogę chroniła zwykle tarcza. Wodzowie nosili pełne zbroje wraz z obydwoma nagolennikami. Trzeba zaznaczyć, że w Rzymie, tak samo jak i w Grecji, istniały pewne prawa, regulujące sprawy przywilejów i zakazów noszenia odpowiednich gatunków obuwia. Dzieci i młodzież dorastająca chodziła boso przez cały okres letni. Dopiero w o-kresie zimowym wolno było jej nosić ciepłe trzewiki. Niewolników obowiązywał zakaz noszenia obuwia w ogóle. Jedynie w porze zimowej każdy z nich na własną rękę owijał nogi byle szmatami lub skrawkami skóry, obwiązując je sznurkami lub rzemiennymi sznurowadłami.
